Bye Bye WhatsApp
Ik leef inmiddels bijna een jaar zonder smartphone. Tot voor kort lag het toestel nog wel binnen handbereik, vooral om af en toe te checken of ik iets belangrijks had gemist in WhatsApp-groepen. Grappig genoeg is dat ook precies wat veel mensen tegen me zeggen als ik vertel dat ik geen smartphone meer heb: “Ik zou dat nooit kunnen, ik zit in te veel WhatsApp-groepen.”
Deze zomervakantie besloot ik de ultieme test te doen: ik liet mijn smartphone thuis. Drieënhalve week lang geen mogelijkheid om ook maar één keer op dat ding te kijken. Geen WhatsApp, geen mail, niets. Zou ik iets missen?
De wens om afscheid te nemen van Whatsapp had ik al veel langer vanwege al die privacy onvriendelijke updates, maar al die groepen zorgen ervoor dat je eigenlijk niet weg kan. Althans, dat idee krijg je. Iedereen roept wel dat ze weg willen maar er is niemand die het echt doet. Deze vakantie leek de perfecte kans om te zien of ik écht zonder kan.
Na drieënhalve week kwam het moment: ik pakte mijn smartphone en opende WhatsApp. 534 ongelezen berichten. Allemaal in groepsapps. Geen enkel privébericht. Een goed teken, want dit betekent dat iedereen inmiddels weet dat ik alleen bereikbaar ben via bellen of sms. En die 534 gemiste berichten… Die gingen allemaal nergens over.
Die ervaring gaf me het laatste zetje: ik heb WhatsApp definitief verwijderd. Sindsdien hoef ik mijn smartphone er nooit meer bij te pakken. Hij ligt alleen nog in de kast voor noodgevallen. Het voelt weer een stap dichter bij een leven zonder smartphone.
Wat zou er gebeuren als jij vandaag WhatsApp verwijdert? Waarschijnlijk veel minder dan je denkt.