Smartphones maken je moe
Sinds ik geen smartphone meer heb, houd ik gemiddeld drie uur per dag over. Dat klinkt als zeeën van tijd. Maar wat doe ik ermee? Hoe graag ik ook zou willen zeggen dat ik die uren altijd supereffectief besteed, moet ik eerlijk zijn: ik doe er niet altijd iets productiefs mee. Sterker nog, vaak doe ik er helemaal niets mee. Heerlijk.
Wat ik wél merk, is dat ik vroeger naar bed ga. Gemiddeld een uur eerder dan voorheen. Ik slaap nu op de tijden waarvan ik altijd dacht: ik moet nu naar bed. Alleen kwam het er nooit van, omdat ik toch nog even door een tijdlijn ging scrollen. Voor ik het wist, was het alweer middernacht en was mijn voornemen om op tijd te gaan slapen mislukt.
Zonder smartphone ervaar ik niet alleen meer rust overdag, maar ook ’s nachts. Ik slaap eerder, langer én beter. Schermtijd vlak voor het slapengaan bestaat simpelweg niet meer.
Het blauwe licht van telefoonschermen onderdrukt de aanmaak van melatonine, het slaaphormoon dat je lichaam helpt om in slaap te vallen. Bovendien houdt het voortdurende scrollen je brein alert: er komt steeds nieuwe informatie binnen, waardoor je hersenen eigenlijk in een soort ‘aan-stand’ blijven. Zonder die prikkels kan mijn lichaam veel makkelijker schakelen naar rust. En dat merk ik meteen: ik val sneller in slaap en slaap beter door.
Meer slaap is nooit de reden geweest dat ik mijn telefoon wegdeed, maar het is wel een heel waardevol gevolg.
Welterusten.
