Je bent minder belangrijk dan je denkt
Het duurde lang voordat ik mijn smartphone weg deed. Niet omdat ik het niet wilde, maar omdat ik steeds redenen had om het niet te doen.
Wat als ik iets belangrijks mis? Ben ik nog wel bereikbaar? Hoe moet ik parkeren zonder app? Er is altijd wel een reden om het niet te doen. Dit waren mijn grootste drempels:
1. Bang om niet bereikbaar te zijn
Zonder smartphone onbereikbaar? Nee hoor.
Ik heb nu een simpele dumbphone waarmee ik gewoon kan bellen en sms’en. De mensen die me echt nodig hebben weten dat inmiddels. Mijn nieuwe motto: als ze niet bellen, heeft het geen haast. En dat werkt verrassend goed.
2. Bang om buitengesloten te worden
Groepsapps geven het gevoel dat je van alles mist als je er niet bij bent.
Maar eerlijk? Dat valt dus enorm mee.
Eens in de paar dagen check ik mijn oude telefoon even. Meestal is er niks écht belangrijks gebeurd. Geen drama, geen gemiste afspraken. Het leven gaat gewoon door.
Heeft iemand mij onverhoopt toch geappt? Dan sms of bel ik terug en leg ik het uit. Vanaf dat moment is dat de nieuwe standaard.
3. Bang om het nieuws te missen
Voorheen scrollde ik de hele dag door nieuwsapps. Nu lees ik het nieuws één keer per dag via mijn laptop of kijk ik het journaal.
En weet je wat? Ik weet nog steeds wat er speelt. Alleen zonder de continue onrust.
Moraal van het verhaal?
Je denkt dat je onmisbaar bent. Maar eigenlijk ben je dat helemaal niet. En dat is oké.
